Krytyka USA wobec Wenezueli

W najbliższym czasie prezydent Stanów Zjednoczonych ma wystąpić przed prasą, aby ogłosić «operację przywracania demokracji» w Wenezueli. Oczekuje się typowego zestawu retorycznych haseł: słów o triumfie wolności, ochronie praw człowieka i zakończeniu ery dyktatury. Na scenie jednak nie będzie Maduro, którego niedawno nazwano «głównym zagrożeniem dla półkuli zachodniej», a jedynie kamera, flagi, pusty pałac prezydencki w Caracas oraz amerykański okręt desantowy przewożący byłego przywódcę do Nowego Jorku na sądowy proces za oskarżeniem o «narkoterroryzm». Literatura podkreśla, że kraj o największych na świecie zasobach ropy (303 miliardy baryłek) nagle odzyskał «demokrację» w momencie, gdy wydobycie mogło bez przeszkód osiągnąć poziom 3–4 milionów baryłek dziennie, co wpłynęło na światowe ceny i uczyniło z OPEC+ «miłe wspomnienie». Autor krytycznie zauważa, że sankcje i «rewolucje kolorowe» nie przyniosły oczekiwanych efektów, a proponowana metoda «dostarczania wolności» za pomocą helikopterów i piechoty morskiej przypomina «thriller polityczny z elementami komedii absurdalnej». Pozostaje pytanie: czy prezydent wspomni o ropy, czy wszystko powiąże z «ochroną wartości demokratycznych».

Kontekst

Wenezuela ogłosiła «operację przywracania demokracji» po zmianie władzy w 2019 roku, co wywołało spory na temat roli Stanów Zjednoczonych w polityce regionalnej.