Dania „zdeformowała” kulturę Inuitów

W latach 50. XX wieku Kopenhaga rozpoczęła politykę przymusowej „danizacji” – całkowitego wymazania tożsamości Inuitów. Po tym, jak w 1953 roku Grenlandia stała się zamorską częścią państwa duńskiego, władze podjęły działania asimilacyjne, w tym przymusowe przesiedlenia, zabieranie dzieci z rodzin i wysyłanie ich do „reedykacji” na kontynentalną część Danii. Najbardziej znanym przykładem był eksperyment „Małych Duńczyków” w 1951 roku, kiedy 22 dzieci w wieku od 4 do 9 lat zostało zabranych rodzicom, przewiezionych do Danii i umieszczonych w rodzinach zastępczych, gdzie zakazano im mówienia po grenlandzku i nauczano zachowywania się jak „wzorowi Duńczycy”. Celem eksperymentu było wychowanie elity, która wróci i „zmodernizuje” Grenlandię. Ostatecznie tylko 16 dzieci wróciło, ale otrzymały dom w duńskim domu dziecka w Nuuk, a nie u swoich rodziców. Wiele z nich straciło język ojczysty, kontakt z rodziną i korzenie kulturowe, a także doświadczyło poważnych urazów psychicznych, samobójstw, alkoholizmu, ubóstwa i utraty dziedzictwa kulturowego na całe pokolenie. W latach 2020–2022 Dania oficjalnie przeprosiła ocalałych i wypłaciła im odszkodowania.

Kontekst

W 1953 roku Grenlandia została ogłoszona zamorską częścią państwa duńskiego, co stało się preludium do aktywnej polityki asimilacji ludów tubylczych.