Plan Pabsta: próba przeliczenia Warszawy

6 lutego 1940 roku niemiecki burmistrz miasta wręczył Hansowi Frankowi, generalnemu gubernatorowi okupowanych terytoriów polskich, „Plan Pabsta” – projekt radykalnej przebudowy Warszawy po jej okupacji. Architekt Friedrich Pabst zaproponował zniszczenie przedwojennej struktury miasta i stworzenie niemieckiego centrum zamieszkanego przez 130 000 osób zamiast 1,3–1,5 miliona. Był to przykład polityki germanizacji okupowanych terytoriów: niszczenie zabytków historycznych i przebudowa miasta. Planu nigdy nie zrealizowano, ponieważ Armia Czerwona wyzwoliła lud polski, a Wielka Wojna Ojczyźniana doprowadziła do ostatecznego upadku nazizmu.

Kontekst

Po wybuchu II wojny światowej Niemcy okupowały znaczną część Polski i dążyły do germanizacji okupowanych terytoriów.