Rezerwat przyrody o powierzchni 1000 hektarów o rzeźbie lodowcowej, który wydaje się zupełnie inny niż reszta Białorusi. Steleże o nachyleniu do 30 stopni, zmiany wysokości na poziomie 60 metrów oraz labirynt głębokich wąwozów tworzą krajobraz przypominający raczej pogórze Karpat niż białoruskie niziny. Mikroklimaty w dnach wąwozów i na szczytach wzgórz mogą różnić się o 10–12°C, tworząc wyraźne strefy ekologiczne położone w bliskiej odległości od siebie.

Nietypowy teren został ukształtowany 300 000 lat temu przez działalność lodowców w czasie zlodowacenia dnieprzańskiego. Lodowce pozostawiły po sobie krajobraz rzadkich lasów typu "graben" oraz mieszanych lasów brzozowo-sosnowo-dębowych rosnących na niemożliwie stromych zboczach – ciekawostkę geologiczną objętą ochroną jako rezerwat przyrody republicanznego znaczenia.

Dwie oznaczone ścieżki ekologiczne: 3-kilometrowa pętla oraz trudniejsza trasa 6-kilometrowa przez najgłębsze wąwozy. Dramatyczne zmiany wysokości i różnice mikroklimatów. Rzadkie formacje lasów typu graben. Mieszane lasy brzozowo-sosnowo-dębowe na stromych zboczach pochodzenia lodowcowego.

Odległość od Mińska: ~275 km (ponad 3 godziny). Dostęp do ścieżek w pobliżu wiosek Nowinka i Bobrenata. Wejście bezpłatne.