Rezydencja w Nieświeżu, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, to jeden z najważniejszych zabytków architektonicznych i kulturowych w Białorusi. Ten rozległy pałacowy kompleks bezproblemowo łączy style renesansowe, barokowe i klasycystyczne, rozwijane przez wieki przez potężną dynastię Radziwiłłów.

Założona pod koniec XVI wieku jako twierdza bastionowa, Nieśwież ewoluowała przez wieki w imponującą rezydencję arystokratyczną. Radziwiłłowie — jedna z najpotężniejszych rodzin Wielkiego Księstwa Litewskiego — utworzyli tu teatr, orkiestrę, drukarnię oraz jedną z najbogatszych bibliotek w Europie.

Pałac doznał ciężkich uszkodzeń: Rosjanie zniszczyli go w 1655 roku, Szwedzi zajęli i splądrowali w 1706 roku, a wojny napoleońskie w 1812 roku przyniosły najtrwalsze skutki. Książę Dominik Radziwiłł stanął po stronie Napoleona, a po klęsce Francuzów rosyjskie siły przejęły skarby zamku: ponad 12 000 monet i medali wysłano do Charkowa, wartości o wadze blisko jednej tony zaginęły w Moskwie i Petersburgu. Słynne "Dwanaście Apostołów" — zbiór cennych przedmiotów — zaginął po 1812 roku i nigdy nie został odnaleziony. Rodzina Radziwiłłów została zmuszona do długich emigracji do Berlina i Poznania, a zamek popadł w ruinę. Gdy w końcu wrócili w 1865 roku, zastali zawalone sufitu, zniszczone dachy, wykopane dziedzińce i "niewyobrażalny brud".

W latach 1944–1998 pałac służył jako sanatorium radzieckie — najpierw pod zarządem NKWD, później jako międzikółkospolny ośrodek zdrowia leczący schorzenia układu nerwowego i serca, z 175 łóżkami obsługującymi ok. 3000 pacjentów rocznie. Salonami stały się sale szpitalne, oryginalne piece zastąpiono centralnym ogrzewaniem parowym, a niezastąpione panele holenderskich płytek z XVI–XVII wieku zostały zniszczone. Jednak niektóre elementy przetrwały — piece Radziwiłłów w jadalni i stół bilardowy, z którego pacjenci korzystali regularnie.

Prace renowacyjne rozpoczęły się w 1998 roku, gdy sanatorium zostało zamknięte. Nieśwież został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2005 roku, a w 2012 roku ponownie otwarto go w pełni dla turystów.

Wnętrza pałacu z salami historycznymi i wystawami. Kościół Bożego Ciała (1593) — pierwszy kościół barokowy w regionie. Rozległy system parków krajobrazowych z ścieżkami spacerowymi, stawami i pawilonami. Zimą: pokryte śniegiem parki tworzą zupełnie inny nastrój — znane letnie ścieżki stają się magicznymi korytarzami obwieszonymi szronem, a pałac wygląda szczególnie dramatycznie na tle szarych zimowych nieb.