Zaledwie 15 kilometrów od słynnego zamku w Mirze ruiny pałacu w Obrinie istnieją w swojej własnej warstwie czasu — nieoznaczone, w dużej mierze zapomniane i uroczyście ponure. Kiedyś był to wyrafinowany neoklasycystyczny majątek o niezwykłym detalu architektonicznym: pilastry zakończone antropomorficznymi figurami — rzeźbionymi głowami, tułowie i rękami, które zdawały się podpierać kornik, ozdobny wybór niemal nieznany w białoruskiej architekturze dworskiej. Dziś porośnięte pozostałości spichlerza, stajni, kamiennego tunelu pod aleją kasztanowców oraz zniszczonej kaplicy rodzinnej z zachowanymi tablicami nagrobnymi oferują doświadczenie surowej, nieodnowionej historii.

Majątek zyskał znaczenie, gdy Konstanty Dunin-Raetsky — odznaczony oficer napoleoński, dowodzący 18. Nowogródzkim Pułkiem Kawalerii, posiadacz Legii Honorowej i przeżywający katastrofalny przeprawę przez Berezynę w 1812 roku — nabył go na początku XIX wieku. Jego córka Zofia wyszła za mąż za Józefa Kaścickiego, który w 1830 roku dowodził 400 mężczyznami podczas zdobycia Nowogródka, po czym został uznany za przestępcę państwowego i uciekł do Paryża.

Rodzina Kaścickich rozbudowała majątek do rangi grandioznego kompleksu: dwukondygnacyjny pałac neoklasycystyczny z dachem mansardowym, budynek przybudowany z gotyckimi łukami szczytowymi, czterokondygnacyjną wieżę administracyjną z zegarem i dzwonem, gołębnik z dekoracyjnym balustradami oraz malowniczy park krajobrazowy z jeziorem, strumieniem i ścieżkami spacerowymi. Wnętrze pałacu mieściło jedną z najobszerniejszych kolekcji porcelany w regionie, galerię obrazów, rokokowe kinkiety ścienne oraz wyrafinowaną meblówkę.

Następna generacja, Konstanty Kaścicki, wzięła udział w powstaniu kalinowskim w 1863 roku i została ukarana sekwestracją majątków rodzinnych — musiał wpłacić 9000-rublową porękę srebrną, aby odzyskać prawa zarządzania. Większość kolekcji artystycznych zaginęła w trakcie zamieszek I wojny światowej.

24 października 1942 roku radzieccy partyzanci z oddziału "Komsomolec" dokonali nalotu na majątek, rozdzielili zboże przechowywane przez Niemców wśród lokalnych wsi i spalili pałac. Ostatni właściciel, Feliks Kaścicki, zginął w pożarze — relacje różnią się co do tego, czy Niemcy zabili go w ramach odwetu, czy partyzanci zostawili go w płonącym budynku. Po wojnie radzieckie władze pozwoliły mieszkańcom wsi rozebrać pozostałe konstrukcje w celu uzyskania materiałów budowlanych, zatierając większość śladów majątku.

Uroczyście porośnięte ruiny: fragmentaryczne ściany spichlerza, struktura stajni i fundamenty budynku przybudowanego. Zniszczona kaplica pogrzebowa rodziny (lata 40. XIX wieku) z zachowanymi tablicami nagrobnymi, które wciąż można odczytać. Kamienny tunel pod zachowaną aleją kasztanowców — 10-metrowy tunel podziemny. Tajemnicze elementy murów, w tym konstrukcja przypominająca akwedukt oraz wzmocniona ściana wynurzająca się z wegetacji. Teren jest całkowicie nieoznaczony i nieodnowiony — zabierz wygodne buty i poczucie przygody.

Lokalizacja: wieś Pervomajskiego (przemianowana z Obriny w 1948 roku), ok. 15 km od zamku w Mirze. Brak infrastruktury turystycznej, brak znaków, brak opłat wejściowych. Można połączyć z wizytą w zamku w Mirze. Wskazane współrzędne GPS.