Rezerwat krajobrazowy, gdzie inżynieria z XVIII wieku spotyka się z historią wojskową I wojny światowej na tle dziewiczych bagien Polesia. Główną atrakcją jest Kanał Ogińskiego — ambitny wodny szlak z XVIII wieku, łączący dorzecza Bałtyku i Morza Czarnego, wzdłuż którego można do dziś zobaczyć zachowane śluzy hydrotechniczne. W pobliżu, porośnięte lasem niemieckie bunkry i blokhauzy z linii frontu z 1915 roku, ukryte w lesie, o ciemnych i wilgotnych wnętrzach pokrytych pajęczynami.

Kanał Ogińskiego został wybudowany w XVIII wieku jako nowatorski projekt inżynieryjny mający na celu przewóz drewna i zboża między dorzeczami rzek Niemna (Bałtyk) i Prypeci (Morze Czarne). Podczas I wojny światowej ten obszar stał się linią frontu, a niemieckie siły zbudowały rozległą sieć umocnień, które zachowały się w zadziwiająco dobrym stanie i powoli są odzyskiwane przez las.

Kanał Ogińskiego z XVIII wieku z zachowanymi śluzami — dostępny łodzią na niektórych odcinkach. Bunkry i blokhauzy niemieckie z I wojny światowej ukryte w lesie. Dziewiczy krajobraz bagien Polesia.

Odległość od Mińska: ~260 km (3 godziny) drogą M1 do Iwacewicz, a następnie do Telechany. Możliwe są wycieczki piesze i wodne, dostępne po wcześniejszym zarezerwowaniu przez administrację rezerwatu.